Mówi się, że łaska pańska na pstrym koniu jeździ. To powiedzenie często można odnieść do skomplikowanej relacji pisarz – czytelnik. Większość czytelników nie analizuje książek, które czyta. Albo im się podobają, albo nie.
Czasem zależy to od ich gustu i wrażliwości, czasem od humoru czy okoliczności, ale przede wszystkim – od treści książki. Dowiedz się, jak zwiększyć satysfakcję czytelnika z lektury twojej książki i… swoje szanse na pisarski sukces.
Spraw, by czytelnik mógł identyfikować się z bohaterami
Ludzie czytają książki nie tylko po to, żeby zabić czas lub dowiedzieć się czegoś nowego.
Życie większości z nas jest dość typowe i pełne rutyny. Chcemy przeżywać przygody, walczyć z potworami i wikłać się w namiętne romanse… ale najlepiej bezpiecznie, bez ryzyka i w zaciszu własnego domu. Dlatego są nam potrzebni bohaterowie, z którymi możemy się identyfikować.
W tej koncepcji nie sprawdzi się nieomylny człowiek – robot, który wszystkie przeszkody pokonuje bez wysiłku. Brak wysiłku = brak satysfakcji ze zwycięstwa, a trudności są potrzebne by poznać siebie, odkryć swoją siłę i zachwycić innych. Wykorzystaj więc poniższe wskazówki, gdy będziesz wymyślać bohaterów i konstruować fabułę.
1. Stwórz bohaterów z krwi i kości, którzy mają zalety, ale również wady i którzy w kryzysowej sytuacji nie zawsze postępuje racjonalnie.
2. Wrzucaj zwykłych ludzi w niezwykłe sytuacje i pozwalaj im metodą prób i błędów znajdować sposoby, by się w nich odnaleźć.
3. Pokaż zwykłe życie swoich bohaterów, zanim wyprawisz ich w niebezpieczną podróż lub uwikłasz w zakazany romans, żeby czytelnik mógł zobaczyć jak typowi byli, a mimo to później spotkało ich coś niezwykłego.
4. Niech twój główny bohater przegra kilka bitew, by potem mógł wygrać tę największą i najważniejszą.
Pozwól, by czytelnik czuł się mądrzejszy od bohatera
Masz już bohatera z krwi i kości? Świetnie. Zobacz jak jeszcze możesz go wykorzystać, żeby zwiększyć satysfakcję czytelnika z lektury.
Znasz tę sytuację, gdy czytasz książkę albo oglądasz film, gdy bohater zaczyna się zachowywać według ciebie kompletnie irracjonalnie? Zaczyna kłamać i kluczyć, popadając w coraz większe tarapaty, chociaż rozwiązanie jego problemu wydaje się dość proste i oczywiste? A może uciekając przed napastnikiem, biegnie na piętro i rygluje się w łazience, zamiast spróbować się dostać do frontowych drzwi lub okna na parterze? Właśnie.
Tak to już jest, że lubimy się mądrzyć i lubimy czuć się nieco mądrzejsi od papierowego bohatera. Lubimy też czuć, że w kryzysowej sytuacji zachowalibyśmy się bohatersko lub sprytnie. Nie lubimy za to (z pewnymi wyjątkami) idealnych bohaterów bez skazy, którzy wszystko zawsze robią właściwie. Wykorzystaj tą wiedzę kreując bohaterów i sytuacje, jakie ich spotykają. Tylko uważaj, żeby nie przesadzić, bo uzyskasz efekt odwrotny od zamierzonego – a twoje postaci staną się irytujące i niestrawne.
Przyznaj, że czytelnik już zna tę historię
Powiedzmy to sobie szczerze – większość historii została już opowiedziana w ten czy inny sposób. Joseph Campbell, autor przełomowego Bohatera o tysiącu twarzy, twierdził, że każda fabuła opiera się na tym samym, odwiecznym wzorze. Dobra wiadomość jest taka, że ludzie kochają ten wzór i podświadomie szukają go w książkach czy filmach.
Wykorzystaj to i przykuj uwagę czytelnika, stosując poniższe zabiegi:
1. Właśnie opisałeś historię kobiety związanej od kilku lat z mężczyzną, który zostawił dla niej żonę i dzieci. Niedawno zaszła w ciążę, straciła nieco ze swojej urody i odkryła, że partner znalazł już sobie młodszą kochankę. Typowe? Banalne? Strasznie. Ale życiowe. Niech więc ona lub inny bohater powie to wprost w dialogu lub monologu wewnętrznym. Twoja opowieść zyska na realizmie.
2. Prowadź dialog z czytelnikiem, próbując odnosić się do jego doświadczeń życiowych. Spójrz na środkowy akapit punktu „Pozwól, by czytelnik czuł się mądrzejszy od bohatera”. Rozumiesz?
3. Jeśli twoja opowieść dość długo się rozkręca, poinformuj czytelnika za pośrednictwem prologu, narratora lub jednego z bohaterów, że świat zna już takie historie, że ta historia to historia jakich wiele albo że zaczęła się jak tysiące innych.
Możesz subtelnie zasugerować, że w rzeczywistości wydarzenia wcale nie będą tak typowe, jak się początkowo wydawało lub pozostawić kwestię otwartą, tak żeby czytelnik mógł w napięciu oczekiwać i zgadywać, co takiego się wydarzy.
Oczywiście musisz wywiązać się z zadania i zafundować mu niespodziewany zwrot akcji i zakończenie, które nie pozostawi go obojętnym.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Zapraszam do komentowania!